داستان نهی از منکر اینجانب!

حتما براتون پیش اومده که در درون بخواین کسی رو از کار بدی نهی کنید و یا به کار خوبی تشویقش کنید؛ اما بنا به دلایلی از جمله اینکه طرف برخورد بدی می کنه و شاید اصلا گوش نده و اصلا به من چه(!) ، چیزی نگفتین و دچار عذاب وجدان شُدید که آخه من چه مسلمونی هستم نمی تونم امر به معروف و نهی از منکر کنم؟!

یادمه سر قضیه احترام به والدین حساس شده بودم و به رفتار دیگران با مادر و پدرشون دقت می کردم و نگاهم میخکوب می شد....! خودم تلاشمو می کردم رفتار خوبی داشته باشم اما حقیقتا من هم نمونه ی خوبی برای رفتار درست با والدین نبودم. یه بار که داشتم رک با خودم حرف می زدم گفتم :.......

- مگه امام علی(ع) نگقته من تا خودم کاری رو ترک نکردم به کسی نگفتم ترک کنه. من این اصل نهی از منکر رو از کی یاد گرفتم؟

- از قرآن و ائمه.

- پس بطبع باید روش انجامش رو از همون کتاب خدا و ائمه یاد بگیرم دیگه؟

- خب آره!

- پس چجوریه که من وقتی خودم هنوز اون رفتار رو ترک نکردم می خوام نهی از منکر کنم؟؟! خب طرف می گه اول خودتو نگاه کن بعد بیا به من بگو! وااالا!!(تازه حتما روشم اون طرفی می کنه!!)

.

.

.

دقیقا چندبار که یه رفتار زشت با مادری رو دیدم اومدم بگم... بعد سرمو انداختم پایین به خودم نگاه کردم و پرسیدم من این رفتار رو ترک کردم؟؟ و دیدم گرچه تلاش می کنم اما هنوز "ترک" نکردم!! در فضا سکوت کردم و در خودم نهی از منکر کردم.

.

.

خیلی ساده ست... هر رفتار زشتی که دیدی و بدت اومد قبل از اینکه حس نهی از منکرت بگیره یا بخوای رفتار زشتش رو بری همه جا بگی(!) خودتو نگاه کن و تلاش کن همون رفتار رو تکرار نکنی.

.

اینجوری اول از همه خودت نمونه می شی و مرحله ی اصلی که همون امر به معروف و نهی از منکر عملیه رو انجام دادی.

امتحان کردم...جواب می ده.

 

توضیح نویسی: البته این توضیحات دلیل بر این نیست که اگه کسی مارو امر و نهی در جهت مثبت کرد و خودش زیاد عامل نبود ما برخورد بدی بکنیم. همین که طرف خیرخواهانه برای ما وقت گذاشته لازم به احترام و بررسی موضوعه.

/ 8 نظر / 8 بازدید
مهمان خدا

سلام رفیق ما... ای ول.. جدی میگم... خیلی خوبه آدم خودکاوی کنه بعد دیگر کاوی البته این نباید بهانه بشه کلا بیخیال امر به معروف بشی... چون بدون این امر الهی جامعه رو آب میبره

كاكتوس خان

سلام يعني شما مي فرماييد اگه معتادي به ما گفت پسرجان سيگارنكش عاقبتت جالب نيس بگيم چون خوب نشدي حق نداري بدي كاري رو كه كردي به كسي گوشزد كني و از انجام اشتباه خودت نهي اش كني؟

ترانه

سلام.آری باهات موافقم و اعتقاد 100% دارم که : یه حرف وقتی اثرگذاره که گوینده عامل باشه.

كاكتوس خان

اتفاقا به همه بحثتون توجه داشتم. منم منظورم همین بود که اونم یه راهه برای امربهمعروف و نهی از منکر در کنار بقیه راهها. بنظر منم مسلما اينكه خود فرد عامل به اون معروف باشه تاثير حرفش رو بيشتر ميكنه. كه البته بيشتر درمورد امر به معروف صادقه. درمورد نهي از منكر اين نظر شخصي منه كه بعضي وقتا ديدن پشيموني و عاقبت بد عامل منكر هم ميتونه ما رو از انجام اشتباه او و تجربه خطاش بازداره.بزار بازم با مثال بگم :روي بعضي افراد حرفاي دزدي كه گرفتنش و ميگه عاقبت دزدي اينجا تو زندانه و من طمع كردم و حالا اينجام و پشيمونم بيشتر موثره تا هي نصيحت كني و بگي دزدي كار اشتباهيه ویا دیدن جسد یه کراکیه درب و داغون تا نصیحت به نرفتن به سمت دود موثرتره تو بعضی آدما

عمران

سلام. حق با شماست. نکته خیلی درستی اشاره کردین. اگه با این دید که شما گفتین با قضیه برخورد کنیم اول از همه خودمون درست میشیم. سعدی میگه که "به عیب خود از خلق مشغول بش". ادم اگه به عیوب خودش بپردازه اصلا دیگه نمیتونه عیوب دیگران رو بببینه چون خودش بیشتر گرفتاره

فانوس دریایی

سلام آره بقول شاعر: عیب کسان منگر و احسان خویش دیده فرو کن به گریبان خویش

باران

حرف دلمو زدی عزیزم.مخصوصا روی همین قضیه احترام ب پدر و مادر..یادم میاد یکی از دوستای عزیزمون باعث شد منم بیشتر مواظب رفتارم با پدر و مادرم بشم،البته ناخواسته. چیز خیلی مهمیه ولی میبینم من و امثال من داریم خیلی راحت از کنارش میگذریم...خدا کمکمون کنه.

باران

دقیقا منظورم خانوم دکتر بود.احترام به بزرگتر رو همیشه رعایت میکرد"مخصوصا باباش"