حسین.. علیه السلام

مگه محبت گیر زمانه 

که حسین علیه السلام

رو باید محرم به محرم 

دوسش داشت؟

 

چرا نمیذارین همیشه دوسش داشته باشیم...؟

چرا اگه کسی غیر از محرم نوحه یا روضه گوش بده بهش میگن: مگه محرمه؟!

 

مگه روی حسین علیه السلام اتیکت خورده که تاریخ انقضا: 10 محرم.. ؟؟

 

وقتی میگن دین یه چیز شخصیه، یعنی امام حسین ع بیکار بوده شهید شده و خانواده اش رو به خاک و خون کشیده که هر کس از جوری خواست دین داشته باشه؟...

(پناه بر خدا)
پ.ن: بعد از این همه وقت، یه نفر اومد گفت که اسم حضرت اباعبدالله  رو بدون پسوند و پیشوند نیارید. حرف حساب جواب نداره.. منم گذاشتم.. صرف اینکه روایتی شبیه این ماجرا درباره امام رضا علیه السلام خونده بودم. صرف گوش کردن. حق داره کسی بگه پسوند و پیشوندش رو بذار...  اما خب محض اینکه این همه بدون پسوند و پیشوند اسم امام حسین رو نوشتم، میخوام بگم، لفظ "حسین" رو با حسی بیش از حروف تایپ شده ی ساده نوشتم. تلفظم رو از حسین نتونستم بنویسم ولی تو دلم بود. وقتی گفتم حسین، یه یاد از کسی پر از ابهت و ارزش و حب بود... حتی وقتی علیه السلامش رو ننوشته بودم. حتی گاهی خجالت کشیدم از ننوشتنش... اما فکر کردم اینجوری صادقانه تره... نمیدونم... منو ببخشید. لطفا در جواب این پی نوشت طولانی چیزی کامنت نذارید.

/ 0 نظر / 26 بازدید